uC51 mikrokontrolery atmel at89c51 | programowanie | asembler | c | elektronika

Procedury obsługi przerwań (część 3 z 3)

Dzisiaj bez demota :)

Kiedy mikrokontroler otrzyma sygnał przerwania, natychmiast przestaje wykonywać swój program i automatycznie wykonuje skok LCALL do procedury obsługi przerwania. Jest to zwykły skok pod odpowiedni adres:

INT0 - 0003h
T0 - 000Bh
INT1 - 0013h
T1 - 001Bh
Port Szeregowy - 0023h
T2 - 002Bh

Pod tym adresem należy umieścić procedurę, która zostanie wykonana gdy nastąpi przerwanie. Procedura powinna zakończyć się instrukcją RETI (return from interrupt). Kiedy mikrokontroler ją napotka, zakończy obsługę przerwania i wróci do wykonywania programu w miejscu, w którym przerwał.

Rozpoczęcie programu po wektorach przerwań

Przestrzeń dla procedur obsługi przerwań znajduje się na samym początku pamięci programu. Aby wykorzystać przestrzeń, pod którą mikrokontroler wykonuje skok podczas przerwania, musimy przesunąć resztę programu poza nią. Polega to na tym, że pod adresem 0000h umieszczamy skok pod adres położony poza używanymi przez nas wektorami przerwań. Mamy na to pierwsze 3 bajty pamięci programu, więc na pewno się zmieścimy:

ORG 0000h
JMP START

ORG 000Bh
... procedura obsługi przerwania ...
RETI

START:
... nasz program ...

8 bajtów to mało miejsca

Adresy, od których zaczynają się procedury obsługi przerwania, są oddalone od siebie o 8 bajtów. To nie oznacza, że mamy tylko 8 bajtów na naszą procedurę obsługi. Procedura może znajdować się gdzie indziej, ważne tylko, by na jej końcu znalazła się instrukcja powrotu z przerwania RETI.

Zmodyfikujmy nasz niby-program, który był powyżej:

ORG 0000h
JMP START

ORG 000Bh
JMP PRZER_T0

ORG 0013h
JMP PRZER_INT1

START:
... nasz program ...

PRZER_T0:
... obsługa przerwania T0 ...
RETI

PRZER_INT1:
... obsługa przerwania INT1 ...
RETI

Dzięki takiemu zabiegowi mamy do dyspozycji na nasze przerwania prawie całą dostępną pamięć programu w naszym układzie.

Co powinno się znaleźć w procedurze obsługi przerwania

Procedura obsługi przerwania to dowolny, zwykły program, który wykonuje wymagane przez nas czynności.

W zasadzie nie ma żadnych wytycznych co do tego, co powinno się w nim znajdować. Możemy na przykład umieścić w procedurze obsługi przerwania T0 instrukcję, która zapali lub zgasi nam diodę LED. Przy porcie szeregowym przerwanie służy do pobierania lub wysyłania danych (o tym innym razem).

Nawet instrukcja RETI nie jest konieczna, ale tylko w sytuacji, gdy po otrzymaniu przerwania nie chcemy z niego wrócić do dawnego programu.

Koniec części trzeciej

OK, seria zakończona (choć oczywiście nie wszystkie tematy w niej poruszyłem). Dlatego zapraszam do zadawania pytań w komentarzach. Jeśli pytań zbierze się dużo, napiszę jeszcze jeden tekst, w którym na nie odpowiem.